Powoli noworocznie wracamy do naszego unormowanego życia :)
Znaczy się będziemy się wtłaczali w codzienność ograniczoną z jednej strony odwiezieniem dzieci do szkoły/przedszkola, z drugiej strony ich przywiezieniem, a z trzeciej dodatkowymi zajęciami w tak zwanym "międzyczasie". Nie bez kozery napisałem "wtłaczali", bo świąteczny okres trochę nas kulinarnie rozpuścił i trzeba się za siebie wziąć.
Dziś do przedszkola wróciła Zuzka. Była pierwsza ze wszystkich dzieci. Lekko zaspana, bo do wczoraj wylegiwała się do 9:00 albo i dłużej, ale zadowolona i chętna do zabawy.
Za tydzień do szkoły wraca Franek. Pewnie mniej chętnie, bo zabawy odpowiednio mniej, ale chyba też trochę się stęsknił za kolegami (i koleżankami, oczywiście). Po drodze czeka go jeszcze bolesny powrót do Polskiej Szkoły, ale twardy jest, przeżyje.
Korzystając z wolnego poniedziałku i niespożytej energii dzieciaków wybraliśmy się wieczorową porą obejrzeć puste miasto. Sklepy pozamykane, ludzie pojedynczo przemykają ulicami, cisza i spokój. Zupełnie jak nie Waterford.
Nawet kilka duchów się pokazało :)
A już za chwilę, już za chwileczkę, raptem za miesiąc z hakiem zobaczymy naszą rodzinę w postaci moich własnych, osobistych rodziców i osobistej siostry z jej osobistym mężem. Doczekać się nie możemy :)
Znaczy się będziemy się wtłaczali w codzienność ograniczoną z jednej strony odwiezieniem dzieci do szkoły/przedszkola, z drugiej strony ich przywiezieniem, a z trzeciej dodatkowymi zajęciami w tak zwanym "międzyczasie". Nie bez kozery napisałem "wtłaczali", bo świąteczny okres trochę nas kulinarnie rozpuścił i trzeba się za siebie wziąć.
Dziś do przedszkola wróciła Zuzka. Była pierwsza ze wszystkich dzieci. Lekko zaspana, bo do wczoraj wylegiwała się do 9:00 albo i dłużej, ale zadowolona i chętna do zabawy.
Za tydzień do szkoły wraca Franek. Pewnie mniej chętnie, bo zabawy odpowiednio mniej, ale chyba też trochę się stęsknił za kolegami (i koleżankami, oczywiście). Po drodze czeka go jeszcze bolesny powrót do Polskiej Szkoły, ale twardy jest, przeżyje.
Korzystając z wolnego poniedziałku i niespożytej energii dzieciaków wybraliśmy się wieczorową porą obejrzeć puste miasto. Sklepy pozamykane, ludzie pojedynczo przemykają ulicami, cisza i spokój. Zupełnie jak nie Waterford.
Nawet kilka duchów się pokazało :)
A już za chwilę, już za chwileczkę, raptem za miesiąc z hakiem zobaczymy naszą rodzinę w postaci moich własnych, osobistych rodziców i osobistej siostry z jej osobistym mężem. Doczekać się nie możemy :)
Komentarze
Prześlij komentarz