Futraki

Święta Bożego Narodzenia już się powoli kończą, więc żeby jeszcze się wyrobić przed ich końcem, właśnie dziś składam tym z naszych czytelników, którzy nie pękli od nadmiaru świątecznych potraw, najserdeczniejsze życzenia Wesołych Świąt. A w tym roku życzymy ich w rozszerzonym składzie, który na obrazku poniżej.

Mamy zabrakło w domu tymczasowo, więc tata z kolacją poszedł po linii najmniejszego oporu. A co...! Niech dzieci też mają trochę luzu, nie? :)

Przy okazji pierwszego w życiu Helki kinderbalu urodzinowego, na który zaprosiła ją koleżanka z przedszkola, bawiły się też i Zuzka i Dosia. Ta ostatnia oprócz zabawy usiłowała też zbudować dom dla taty, ale inne dzieci miały inne plany co do plastikowych cegieł. Niemniej jedną cegłę udało się jej uchronić przed zakusami współbiesiadników ;)

Mamy w domu takiego jednego rodzynka, naszego synka (rym niezamierzony), który chłopem na schował jest bez wątpienia. Rozmiarami już powoli dogania tatę, ale czasami zdarzy mu się miewać napady dziecięcej przytulankowatości. Czasami nawet pozwoli taki napad uwiecznić, ale tylko w przypływie naprawdę dobrego humoru. Nie mówił nawet, żeby nie publikować, więc publikuję zanim zabroni :)

Dziś szef kuchni serwuje nową potrawę - Helkę w klockach. Korzystając z nieobecności żony i starszych dzieci zrobiliśmy z maluchami małe pobojowisko klockowe, a potem usiłując je jakoś posprzątać (bezskutecznie dodam), udało się nam zakopać niemal całą Helkę. Ot, takie wieczorne zabawy taty z córkami.

Niecałe nawet pół minuty nieuwagi wystarczyło, żeby Dosia złapała, otworzyła i zaczęła zajadać... farby plakatowe swojej siostry. Nie ma co, sprytna dziewczyna. Udało jej się skutecznie zmieszać niebieski z zielonym, a domieszka brązowego i białego pozwoliła uzyskać niepowtarzalny kolor, którym ozdobiła swoje usta i okolice. A potem nie dała sobie wyjaśnić, że na makijaż nieco a wcześnie i malować się będzie mogła dopiero jak skończy 18 lat.

Tak parafrazując... W parku armata, Ooo! Jaka wielka, A na niej siedzą Zuzka i Helka....